De Windvangers gebruikt cookies op haar website om het gebruiksgemak te verbeteren, het gebruik van de website te kunnen analyseren en een social media (Facebook) venster te kunnen tonen. Meer informatie kun je vinden in onze Privacy Veklaring via de button hieronder. Je geeft door gebruik te blijven maken van deze website of door hieronder op de button 'Akkoord' te klikken toestemming voor het gebruik van cookies.

Voorstellen nieuwe vriend: André aan 't Goor

 

Hallo Windvangers,

Om de inburgering te bevorderen heb ik het verzoek gekregen mij in een paar woorden voor te stellen en dat doe ik graag. Mijn naam staat al boven dit stukje en over een paar weekjes ben ik 64. Ik woon sinds 1977 in Lelystad. De belangrijkste reden waarvoor ik ooit met motorrijden begonnen ben is, denk ik, John Dombroek. We hebben samen gestudeerd aan Repelsteeltje; een kleuterschool in Amsterdam Oost. De zestig jaar daarna zijn we bevriend gebleven.

M’n eerste gemotoriseerde tweewieler was een afgedankte Kaptein Mobylette van mijn moeder waarmee ik rond m’n 14e lopend naar een braakliggend terreintje mocht om te crossen. Met een asfaltrol op het achterwiel en een handel waarmee je piepend kon optrekken! Daarna een hoop gekloot met Sachs- en JLO blokjes, een “dichte” Puch en Kreidlers. Maar toen ik eenmaal een autorijbewijs had was de lol er wel vanaf. Toen werd het een degelijke Renault 16 en voor de vakanties een Wilk Caravan.

 

"Oók leuk", zou Theo Maassen zeggen!

 

André

 

Maar ja, jullie kennen John. Die bleef maar zaniken over kamperen in een tentje, de schoonheid van het motorrijden in het algemeen, en die van de BMW in het bijzonder. Tja, wat doe je dan…? Het werd dus een K100RS. En natuurlijk gelijk de halve Zwerfkei leeggekocht aan ongemakkelijke Therm-a-Restjes, Tateleetjes en Whisperlite-dingetjes. Dingen waar ik tot op dat moment geen weet van had. Maar John had gelijk: het was allemaal heel erg leuk. Samen met de Windvangers veel kilometers gemaakt. Na de K100 kwam er een K1100RS. En toen nog een R1200GS.

Gevoelsmatig bleven het voor mij toch allemaal fatsoenlijk opgevoerde brommers.

 

André

 

Jannien en ik hebben een rijke voorgeschiedenis op de club en om een lang verhaal heel kort te maken: eind 2006 zijn we naar Armagh in Noord Ierland afgereisd en daar getrouwd.

Mijn passie is altijd het ontwerpen van elektronica en software geweest. Voor mijn werk doe ik dat door ‘opsporingsdingetjes’ te bedenken. Dat is ooit begonnen met de ontvoeringen van Heineken en Heijn en daarna eigenlijk nooit meer gestopt. Veel te doen gehad met obscure satelliet zendertjes, GPS, ANPR, AIS en aanverwante artikelen. Inmiddels werk ik al weer een jaar of tien vanuit huis voor een club van samenwerkende waterpolitiediensten in de EU en VS.

Achter de schermen ben ik de laatste jaren ook wel voor de Windvangers actief geweest met het in de steigers zetten van de website, wat lopend onderhoud hieraan en het zo nu en dan bijstaan van onze webmasters. Het actief motorrijden zal er naar alle waarschijnlijkheid niet meer inzitten. Wel hoop ik zo heel af en toe een borrel met jullie te drinken. Uiteraard met inachtneming van alle vigerende statuten en regelementen. Ik zal er bijtijds zijn!

 

André

juli 2018

 

André